Nagrody dla ludzi kultury. Wyróżniono scenę, organizację i wielkie projekty

W Teatrze Powszechnym im. Jana Kochanowskiego tego wieczoru światło padło nie tylko na artystów, ale też na ludzi, których zwykle widać dopiero wtedy, gdy coś zaczyna się psuć albo nie działać bez ich pracy. W Radomiu rozdano nagrody za 2025 rok w sześciu kategoriach, a wśród 62 zgłoszeń znalazły się nazwiska, instytucje i wydarzenia, które przez ostatnie miesiące budowały miejską kulturę kawałek po kawałku. To był pokaz siły całego środowiska – od techniki i organizacji po scenę, wystawy i wielkie muzyczne przedsięwzięcia.

• Nagrody dla tych, których zwykle nie widać z widowni
• Na pierwszym planie spektakl, wystawy i wielka muzyka
• Jerzy Skwarek i muzyczne zaplecze, które przez lata rosło po cichu

Nagrody dla tych, których zwykle nie widać z widowni

Najmocniej wybrzmiała tu codzienna, często niewidoczna robota. Bez niej nie ma ani koncertu, ani spektaklu, ani plenerowego wydarzenia, które dla publiczności wygląda jak płynna całość, a w tle wymaga precyzji co do sekundy.

„Kultura jest sercem miasta” – mówiła podczas gali wiceprezydent Marta Michalska–Wilk.

W kategorii Realizator Kultury Roku 2025 doceniono:

• Krzysztofa Dymka – od lat związanego z Miejskim Ośrodkiem Kultury „Amfiteatr”, odpowiedzialnego w minionym roku za zasilanie, bezpieczeństwo i techniczną stronę wielu wydarzeń, od kameralnych spotkań po duże imprezy w przestrzeni miasta.
• Mariusza Wiązowskiego – muzyka i pracownika Domu Kultury „Borki”, który realizował dźwięk podczas wydarzeń plenerowych i instytucjonalnych, a przy okazji prowadził warsztaty dla młodzieży z realizacji dźwięku i gry na gitarze.

W Animatorze Kultury Roku 2025 zauważono z kolei tych, którzy potrafią nie tylko zorganizować wydarzenie, ale też zbudować wokół niego sens i zainteresowanie:

• Jarosława Basaja – nauczyciela, edukatora filmowego i społecznika, autora trzech dużych projektów w ramach Budżetu Obywatelskiego: „Cyberbezpiecznego Filmowego Radomia”, „Młodzieżowego Filmowego Radomia” i „Międzypokoleniowego Filmowego Radomia”.
• Pawła Putona – kierownika Działu Projektów Kulturalnych w Ośrodku Kultury i Sztuki „Resursa Obywatelska”, który przygotowywał spacery historyczne, Retrospotkania, zloty kolekcjonerskie i pierwsze w Resursie spotkanie rękodzielników. Współtworzył też wystawę o radomskiej fabryce telefonów.

To właśnie ten segment nagród pokazuje, jak szeroko rozumiana jest dziś kultura w mieście. Nie kończy się na scenie. Obejmuje też edukację, animację, pamięć o lokalnej historii i żmudne budowanie frekwencji.

Na pierwszym planie spektakl, wystawy i wielka muzyka

W części artystycznej i menedżerskiej gala przyniosła nazwiska, które od dawna pracują na pozycję radomskich instytucji poza samym miastem.

W kategorii Menadżer Kultury Roku 2025 wyróżniono:

• Łukasza Rudeckiego – dyrektora artystycznego Mazowieckiego Centrum Sztuki Współczesnej „Elektrownia”. W minionym roku instytucja pokazała m.in. wystawę południowokoreańskiej artystki Si On, prowadziła projekty partnerskie z ośrodkami w kraju, a dzięki współpracy z Fundacją Promocji Twórczości Wojciecha Fangora wzbogaciła kolekcję o pracę „Siedem Magdalen”.

W kategorii Artysta Roku 2025 doceniono:

• Izabelę Brejtkop – aktorkę Teatru Powszechnego im. Jana Kochanowskiego w Radomiu. Najmocniej wybrzmiała jej rola Matki w spektaklu „Tęsknię za domem”, za którą otrzymała Grand Prix podczas 65. Kaliskich Spotkań Teatralnych. Dla radomskiej sceny ważny był też jubileuszowy, 150. pokaz monodramu „Mój boski rozwód”, grany od dekady.

Wśród wydarzeń, które odbiły się szerokim echem, znalazły się:

• VI Międzynarodowy Konkurs Kompozytorski im. Krzysztofa Pendereckiego „Arboretum 2025” – organizowany przez Radomską Orkiestrę Kameralną, z blisko setką zgłoszeń z całego świata. Jury pod przewodnictwem Joanny Wnuk-Nazarowej podkreślało bardzo wysoki poziom nadesłanych partytur.
• Spektakl „Tęsknię za domem” – prezentowany na wielu festiwalach w Polsce, zbierający bardzo dobre recenzje i nagrody, w tym Grand Prix i wyróżnienia aktorskie w Kaliszu, Buławę Hetmańską w Zamościu oraz kilka nagród w Zabrzu.
• Wystawa „Kolekcja Wojciecha Fibaka. Nowe pokolenie” – pokazująca ponad 80 dzieł i przyciągająca uwagę odbiorców, mecenasów oraz krytyków z całego kraju.
• Wystawa „Miasto. W labiryncie wyobraźni” – przygotowana przez Resursę Obywatelską jako kolejną odsłonę młodego Muzeum Historii Najnowszej Radomia, łącząca mocną narrację z nowoczesną formą ekspozycji.

W tym zestawie widać coś ważnego dla miasta: kultura nie żyje tu jednym fajerwerkiem, ale całym łańcuchem zdarzeń. Jedno mocne przedstawienie, jedna udana wystawa czy konkurs o międzynarodowym zasięgu potrafią pracować na markę Radomia dłużej niż niejeden oficjalny komunikat.

Jerzy Skwarek i muzyczne zaplecze, które przez lata rosło po cichu

Na końcu listy znalazł się człowiek, który od dekad trzyma w ryzach muzyczną stronę radomskich wydarzeń. Jerzy Skwarek otrzymał nagrodę za całokształt działalności – i nie jest to wyróżnienie przypadkowe.

To perkusista, nauczyciel i organizator życia muzycznego, który w Radomiu odpowiadał za ponad 200 koncertów. Na tej liście są nazwiska, których nikomu przedstawiać nie trzeba: Urszula Dudziak, Krystyna Prońko, Wojciech Mazolewski, Ray Wilson, SBB czy Electric Light Orchestra. Skwarek wspierał też rozwój zespołów Renesans i Carpe Diem, a przy tym sam nie przestaje grać.

Ta nagroda domyka opowieść o całej gali. Bo obok scenicznych sukcesów i mocnych premier przypomina, że kultura w mieście nie rodzi się sama. Ktoś musi ją stroić, prowadzić, organizować i cierpliwie podtrzymywać przez lata.

na podstawie: UM Radom.